dec 192017
 

Aan het eind van het pad naar de maisakker achter het Wielewaalterrein is een oud stenen bruggetje richting het terrein van de buitenschoolse opvang, Struin. Door de inzet van de beheerploeg die elke donderdag op het terrein actief is, is dit bruggetje bevrijd van riet, brandnetel, vlier en braam.

Nu is te zien dat aan een kant het gemetselde zijmuurtje gebroken is en dat een flinke vlierstruik die wortel heeft geschoten in een scheur de muur uit elkaar drukt. Ook is de gemetselde brugrand uit elkaar gescheurd door het werk van de plantenwortels. De gemetselde boog blijkt nog wel grotendeels gaaf en de er blijken ijzeren stangen dwars over de brug te lopen die de ankers aan weerszijden met elkaar verbinden. Dit houdt de brug bij elkaar.

Waartoe leidt de brug?
Tijdens het werk – vele kruiwagens onkruid werden losgetrokken en afgevoerd – rijst de vraag: “Waarom ligt dit bruggetje hier, welke functie heeft het ooit gehad?” Een kaart van de Ooijpolder uit 1834 in de Historische atlas van Ooijpolder en Duffelt geeft wat aanwijzingen:

Hier is te zien dat de Dijkgraaf van Wijckweg, op de kaart aangeduid als De Ka Dijk, (en gemarkeerd met een oranje stip), toentertijd niet langs het Meertje doorliep tot aan de Waaldijk, maar naar rechts af boog, langs het kleine wiel (later gedempt met oorlogspuin). De Ka Dijk sloot aan op de dijk ter hoogte van het huidige pad, ook op deze kaart zien we het pad doodlopen in het veld.
Het bruggetje (witte stip) is op die kaart niet te zien. Zou het gebouwd zijn om vanaf dat pad naar de landbouwgrond te komen tussen het pad en de Ka Dijk? Best een flinke, stevige brug voor een paar ladingen hooi! Wat zou er nog meer over vervoerd zijn? En door wie? En zouden deze mensen ook genoten hebben van deze plek?
Mooie vragen om over te filosoferen op het bankje dat er zal komen te staan, of bij het voorgenomen verdere herstel van het metselwerk.

Wil je ook helpen? Kijk op onze vrijwilligerspagina!

okt 312017
 

Zoek je een bestuursfunctie bij een leuke, maatschappelijk relevante organisatie? Die zich inzet voor kinderen, natuur en gezonde voeding? Wij zoeken een secretaris met ingang van het nieuwe tuinjaar.

Greet Goverde, een van de grondleggers van de Wielewaal en voorvechter voor een schooltuin voor ieder Nijmeegs kind, neemt eind 2017 afscheid als secretaris van de Stichting Schooltuin de Wielewaal. We zoeken daarom een natuur en/of tuinliefhebber met een hart voor milieu-educatie die zich wil inzetten voor het behoud van de schooltuinen op de Wielewaal, wil meewerken aan het vinden van een breed politiek en financieel draagvlak voor ons werk, en die op publieksdagen (drie/vier per jaar) bereid is mee te werken aan de organisatie en voorlichting aan de bezoekers. Moestuin- en/of onderwijservaring is een pré, net als de inbreng van een relevant netwerk.
Het terrein en de organisatie van De Wielewaal biedt ruimte voor nieuwe ideeën en initiatieven, passend binnen de doelstelling van de stichting.

Het bestuur bestaat naast de secretaris uit een voorzitter (Gert Olthof) en penningmeester (Annerie Rutenfrans) en wordt ondersteund door een communicatiemedewerker (Iris Roggema) en een coördinator terreinbeheer en vrijwilligers (Willem Berghoef).
Het bestuur vergadert ongeveer zeven-negen keer jaar.
Het bestuurswerk is onbezoldigd.

Taakomschrijving secretaris:
Voorbereiden agenda bestuursvergaderingen
Notuleren bestuursvergaderingen
Bijhouden relatiebestand
Opbouwen/onderhouden politiek/bestuurlijk netwerk*
Aandragen van subsidiemogelijkheden*
Af en toe meedraaien bij lessen of beheer om voeling te krijgen met het werk*
Bijdragen aan publieksdagen*
(*gedeelde verantwoordelijkheid van het bestuur)

Ben je geïnteresseerd? We komen graag met je in contact! Stuur een mail naar wielewaal@fo.nl of neem contact op met Gert Olthof via 024 6843193.


Greet Goverde kreeg 26 april 2016 een lintje uit handen van burgemeester Bruls voor al haar verdiensten, waaronder het opzetten van de schooltuin.

sep 202017
 

De Maartenschool voor speciaal onderwijs doet al jaren mee op de Wielewaal, en dit jaar kregen we een bijzondere brief van de moeder van een van hun tuiniers… Met haar toestemming laten we hem graag aan jullie lezen:

Beste schooltuintjesbeheerders,

Dit schooljaar mocht Levi meedoen met het schooltuinproject van de Maartenschool. Hij had daar niet zo’n beeld bij in het begin maar ging graag mee met meester Clemens. Grond bewerken, zaaien en poten, het was allemaal best spannend voor hem. We gingen in het weekend wel eens extra en dan vertelde hij mij precies wat ik moest doen. Zelf vuile handen maken vond hij nog lastig. De gieter vullen om te sproeien ging hem beter af. Levi was trots op zijn tuin. Naarmate er meer groeide, snapte hij het idee. De feestelijke zondagen waarop de Wielewaal bijvoorbeeld de knoflook of rabarber oogstte droegen bij aan zijn binding met de tuin. Want dan was er iets lekkers, en de liefde gaat bij hem echt wel door de maag.

De distels en brandnetels waren een uitdaging. Daarvan zijn sommigen van jullie getuige geweest: Levi verzet geen stap meer, wordt uitermate rigide en moet uiteindelijk voetje voor voetje lopen, op de rug van meester Clemens, zelfs in een kruiwagen zitten is geprobeerd.
We waren zo blij dat deze moeilijkheid voor Levi door jullie met geduld en humor werd benaderd. Dat maakte dat hij toch steeds weer wilde gaan.

En dan het oogsten: wat een hoogtepunt. Trots kwam hij thuis met een zak aardappelen, wortels en bietjes. En vooral de enorme courgettes hebben een grote aantrekkingskracht. Grote courgettes worden ook grote pannen soep, en ze gaan allemaal op.

Misschien nog wel belangrijker dan dit alles is dat we door dit project een idee hebben gekregen over de toekomst van Levi. Hij vindt het fijn om op deze mooie rustige plek te zijn, hij groeit als hij
ergens verantwoordelijk voor is en het geeft hem klusjes die gedaan moeten worden en daarna een voldaan gevoel. Dat geeft richting aan onze zoektocht voor later.

Het was een mooi moestuinseizoen, dankzij jullie….

Esther Allart, moeder van Levi

 

 

jun 052017
 

Niet alleen op de schooltuin wordt er veel geleerd. Ook de tuiniers op onze verhuurde moestuinen worden met vallen en opstaan wijzer. Dit is een verhaal van een van hen, Karin Thonen:
Gisteren op het moestuinlandje werd ik getroffen hoeveel kleur er al is. De vuurrode en knálgele stengels van de snijbieten, die afsteken tegen fél lichtgroen sla.

Donkerpaarse krullige slabladeren die spontaan opkwamen staan ertussen door. De bleke bonenstengels. Grijsgroene en zacht lichtroze aardbeien hangen laag boven de grond omringd door wittig stro.

De grond is al warm genoeg en alles groeit ineens snel! De steeltjes zijn plotseling in knop geschoten. We aten er veel van en gaven aan anderen, maar we hielden het niet bij. We eten nu al drie keer per week spinazie, peultjes of sla. Vooral die allereerste spinazie begin april al, was zo enorm lekker.

In dit derde jaar met een moestuin word ik verrast hoe anders het dit jaar weer verloopt. Veel plantjes slaan goed aan, er zijn nog weinig slakken en konijnen en muizen ontdekten onze plantjes nog niet!
Vorig jaar april stond er nog water op ons landje en we moesten lang, heel lang wachten. Maar dit jaar begon het groeiseizoen heel vroeg. We begonnen in februari al een paar weekenden met grond te kruien naar ons landje om deze op te hogen.

De zware klei in de Wielewaal is lastiger te bewerken dan zandgrond dus we schepten rulle klei uit molshopen. Met compost die door de DAR Nijmegen in een grote berg gestort is. ‘We’ liggen nu wel 10 centimeter hoger.

Ik moet nog heel veel leren en weet nog heel veel niet. Maar die geelgroen gekrulde frisse sla staat te stralen. Ik verheug me op de pompoenen die het dit jaar misschien wel gaan doen. – Vorig jaar nul-. Er valt best wat te oogsten de komende tijd, groentes om op te eten en kleuren om mee te nemen in mijn hoofd. En alles op die prachtige en fantastische plek achter het gemaal.

 

mei 042017
 

Graast een kudde schapen met lammeren het weiland kaal;
Zit een paartje valken op de kast;
Zagen we een bosuil in de grote wilg in het verlengde van het toegangspad naar de maisakker;
Zijn de koolmezen al bijna aan het uitvligen;
Zingen de zwartkop en de merel naar hartelust;
Komen er in de meivakantie elke dag kinderen voor hun tuin zorgen;
Hebben de notenbomen nieuwe knoppen moeten maken omdat hun eerste blad is bevroren;
Werken vrijwilligers aan het opknappen van de kruidentuin;

en kijken we uit naar de volgende samenwerkdag op 14 mei!

 

mrt 122017
 

Gert Olthof heeft tijdens de lunch op de NLdoet-werkdag tot zijn grote verrassing de Stijn Buys Pluim gekregen van de stichting De Beide Weeshuizen. Hiermee laat de stichting haar waardering blijken voor vrijwilligers die zich verdienstelijk maken voor Nijmeegse jongeren.

Deze Pluim omvat een erepenning, een oorkonde en een geldbedrag van 2500 euro. De gift mag door Gert vrij worden besteed, maar  het moet ten goede komt aan hemzelf en de vrijwilligers van de Wielewaal. Dat klonk de aanwezige harde werkers als muziek in de oren!

Gert is betrokken bij de Wielewaal sinds het eerste uur en heeft jaren tuinles gegeven. Inmiddels is hij voorzitter van de nieuwe stichting Schooltuin de Wielewaal, en daarnaast ook nog steeds heel actief in het beheer van het terrein.